GAZİANTEP TARİHİ

Tarih boyunca Anadolu'da kurulan ve bu bölgeye egemenlik eden tüm devletler için Gaziantep önemli bir merkez olmuştur.Roma İmparatorluğu zamanında Gaziantep, bir sınır şehri idi. Roma İmparatorluğunun M.S. 395 yılında ikiye bölünmesi ile Doğu Roma İmparatorluğu ( Bizans ) sınırları içerisinde kalmıştır. Gaziantep zaman zaman Araplarla Bizanslılar arasında el değiştirmiştir. Bu hakimiyet sorunu İslamiyet’in yayılmasından başlamıştır ve sürekli İslam ordularının akınına uğramıştır. Bizans tarafında ise bir uç şehir haline gelmesiyle stratejik bir konuma sahip olmuştur ve bu yüzden Bizans bölgeyi kaybetmemek için özel önem vermiştir. 782 yılında bölgeyi Abbasi Halifesi Harun Reşid fethederek “Avasım” şehri haline dönüştürdü. Bölge Türklerin hakimiyetine 1067 yılında girmiştir. Bu tarihten sonra Gaziantep ve çevresi Anadolu Selçuklu Devleti ile Suriye Selçukluları egemenliği altına girmiştir. Daha sonrasında Haçlı Orduları 1098 yılında bölgeyi işgal etmişlerdir. Bu işgalden sona Gaziantep, önce Edessa ( Urfa ) Kontluğuna bir zaman sonra da Maraş Senyörlüğüne bağlandı. Bölge 1150 yılında Anadolu Selçuklu Devleti tarafından Haçlılardan hakimiyetinden kurtararılmıştır ve tekrar Türk egemenliğine geçmiştir. Ancak bölgede istikrar sağlanamadı. Bölge Anadolu Selçukluları ile Suriye’de kurulan Atabeyliklerin çatışma alanı oldu. Bölge 1258 yılında Moğolların istilasına uğradı. Memlûk Devleti, 1260 yılında Gaziantep’i Moğol istilasından kurtararak sınırları içine aldı. Memlûkların sınır şehri olan Gaziantep, bu defa da Maraş’ta kurulan Dulkadir Beyliği’nin almak için mücadele ettiği bir şehir haline geldi. XIV. yüzyılın sonlarında başlayan bu mücadele bölgeye Osmanlıların gelmesine kadar devam etti.